بغیر از دیده تیرش را سپر کردن، توان؟ نتوان

به جرم آنکه این دل میل خوبان می کند، وقتی

دل بیچاره را خون در جگر کردن، توان ؟ نتوان

ز قوس ابروان چشمش چو تیر از غمزه اندازد

به زاری پیکر عشق از رخ او نور می گیرد

چنان رخ را قیاسی با قمر کردن، توان؟ نتوان

مرا گوید: حدیث من مگو، دیگر چه می گویی؟