میروم و نمی روی از نظرم، دریغ من!

برد گمان که به شود خسته دلم به وصل تو

دیدم و روز وصل خود زارترم، دریغ من!

از در خود برانیم هر دم و من به حکم تو

دل به تو شاد وآنگهی چشم تو در کمین جان

من ز فریب چشم تو بی خبرم، دریغ من!

تن به رخ تو زنده بود، از تو برید و مرده شد