دل به تو شاد وآنگهی چشم تو در کمین جان

دیدم و روز وصل خود زارترم، دریغ من!

از در خود برانیم هر دم و من به حکم تو

میروم و نمی روی از نظرم، دریغ من!

من ز فریب چشم تو بی خبرم، دریغ من!

تن به رخ تو زنده بود، از تو برید و مرده شد

بر تن مرده بی رخت مویه گرم، دریغ من!