من دوای درد دل پرسان و دل ترسان که من،

دل به درد او سپارم، تن به مهر او دهم

وآن بلا را کس نداند بعد از آن درمان که من،

هر چه گویم راست گویم، وین بتر کز هر طرف

هم به ترک سر بگویم، هم دل از جان بر کنم

وآن زمان درد دلم را چاره ای نتوان که من،

دل ز غم خون کرده باشم، خون ز مژگان ریخته