در وصل او مشکل رسم، تا زان من دانی مرا

نادیده خود را در جهان یک بار همزانوی او

از سایه سر گردان ترم، بی آفتاب عارضش

تا سایه ای بینی ز من، مشنو که آیم: سوی او

چون از من من بگذرم، آنجا بماند اوی او

فردا که از خاک لحد سر بر کنند این رفتگان

ما را ز خاک انگیختن نتواند، الا بوی او