ای جان غم پرورد من پرورده انعام تو

دیشب سلامی کرده ای، چون قدر آن نشناختم

امروز خود را می کشم در حسرت دشنام تو

نشگفت از آه سرد من وز رنگ و روی زرد من

از سیم خالی می کنی وز مشک خالی می زنی

این دامها چند افگنی؟ ای اوحدی در دام تو