دل از ما خواستی، جانا، دریغی نیست دل، لیکن

چه باشد کام مشتاقی؟ دهانی بر دهان تو

گمان بردی که برگشتم به جور از آستانت من؟

بلی در حق مسکینان خود این باشد گمان تو

چو روی از ما نمی پوشی، کسی باید ضمان تو

از آن حشمت که می بینم نخواهد هیچ کم گشتن

فقیری گر بیاساید زمانی در زمان تو