فقیری گر بیاساید زمانی در زمان تو

دل از ما خواستی، جانا، دریغی نیست دل، لیکن

چو روی از ما نمی پوشی، کسی باید ضمان تو

از آن حشمت که می بینم نخواهد هیچ کم گشتن

تو با آن حس و زیبایی نگردی هم نشین من

که از خواری و گمراهی نمی یابم نشان تو

رخت را شد به جان و دل خریدار اوحدی، لیکن