رخت را شد به جان و دل خریدار اوحدی، لیکن

فقیری گر بیاساید زمانی در زمان تو

تو با آن حس و زیبایی نگردی هم نشین من

که از خواری و گمراهی نمی یابم نشان تو

بدین سرمایه چون گردد کسی گرد دکان تو؟