بدین سرمایه چون گردد کسی گرد دکان تو؟

تو با آن حس و زیبایی نگردی هم نشین من

که از خواری و گمراهی نمی یابم نشان تو

رخت را شد به جان و دل خریدار اوحدی، لیکن