صافی به جای آب روانها کند نثار

صافی ز حسرت و هوس قد و روی تو

مشکین کند کنار و لبش هر به مدتی

آن باد مشک بیز که اید ز سوی تو

بر دست آنکه آب زند خاک کوی تو

دستش به جان نمی رسد، ار نی به جای آب

می کرد جان خویشتن اندر گلوی تو