آن کو به تیغ روی بگرداند از حبیب

زانگه مرا همیشه بس این افتخار ازو

هر کس که با درخت گلی دوستی کند

شرط آن بود که: باز نگردد ز خار ازو

عاشق نشد هنوز، تو باور مدار ازو

گر دوست بر دل تو زند زخم بی شمار

آن زخم را بزرگ فتوحی شمار ازو