رنگ دویی رنگ ماست ورنه ز نوری چراست؟

ای که ندیدی رخش، در دل خود کن نگاه

تا تو به خود می روی، گر چه نه بد می روی

بی تلفی نیست مال، بی کلفی نیست ماه

پیکر چینی سفید، هیکل زنگی سیاه

وادی قدسست هین! رو بکن از پای کفش

نادی عشقست هان! رو بنه از سر کلاه