چون بوسه خواهم از وی گیرد لبش به دندان

بر یاد آن پری رخ پر کن یکی پیاله

آن رنگ داده ناخن تا بر رگ دل آمد

چون چنگ نیست یک دم خالی ز آه و ناله

تا اوحدی نبیند بی استخوان نواله