باده چو خورشید بر کشید زبانه

روی به نقلی مکن، چو طفل به خرما

دست به نقلی مکش، چو مرغ به دانه

جام چو گردون به گردش آر، که از وی

گرد معربد مگرد و سفله و نادان

زین سه، که گفتم، کرانه گیر، کرانه

گر هوس همدمی کنی و حریفی