یا خود خطا باشد ترا کردن شکار بوسه ای

زان شکرین لب گر شبی کردم شکار بوسه ای

از من چه رنجی؟ ای پسر، سهلست کار بوسه ای

چون بیشمار از لعل خود دادی به هر کس بوسها

زاب دهانت مست شد دشمن، که خاکش بر دهن

وآنگه من آشفته در رنج و خمار بوسه ای

جانا، دل محرور من شد بیقرار از شوق تو