جانا، دل محرور من شد بیقرار از شوق تو

یا خود خطا باشد ترا کردن شکار بوسه ای

زاب دهانت مست شد دشمن، که خاکش بر دهن

وآنگه من آشفته در رنج و خمار بوسه ای

با او به بازی بعد ازین می ده قرار بوسه ای

روزی که خواهند از لبت عشاق عالم کامها

هر کس تمنایی کند، ما اختیار بوسه ای