هر کس تمنایی کند، ما اختیار بوسه ای

جانا، دل محرور من شد بیقرار از شوق تو

با او به بازی بعد ازین می ده قرار بوسه ای

روزی که خواهند از لبت عشاق عالم کامها

آمد به لب جان از غمت، جانا، نمیگویی که: ما

تا چند سوزیم این چنین در انتظار بوسه ای؟

روزی برای اوحدی یک بوسه بفرست از لبت