نسبتی کرده به چیزی و تو چیز دگری

خلق بر ظاهر حسن تو سخنها گویند

خود ندانند که از کوی تصور بدری

هر کسی روی ترا بر حسب بینش خویش

لاله خوانند ترا، آه! ز تاریک دلی

سرو گویند ترا، وای! ز کوته نظری

تو به نظاره و برجستن رویت جمعی