شب هجران ترا صبح پدیدار نبود

پیش خورشید نشاید که چراغ افروزی

وقت آن بود که دل بر خورد از لعل لبت

چرخ پیروزه نمی خواست مرا پیروزی

گر خیال رخ خوب تو نکردی روزی

اوحدی، بر رخ این تازه جوانان بی زر

عشق رسوا بود، آنگاه به پیر آموزی؟