گر تو فردا حکم روزشمارم باشی

با که آرام کنم؟ یا چه قرارم باشد؟

که تو سرمایه آرام و قرارم باشی

نکنم یاد بهشت و غم دوزخ نخورم

مگر آن روز به نخجیر سگانت نگرم

کان سرپنجه ندارم که شکارم باشی

اوحدی، از گل روی تو مراد من چیست؟