با که آرام کنم؟ یا چه قرارم باشد؟

مگر آن شب که در آغوش و کنارم باشی

همچو بلبل همه از دست تو فریاد کنم

تا تو، ای دسته گل، باغ و بهارم باشی

که تو سرمایه آرام و قرارم باشی

نکنم یاد بهشت و غم دوزخ نخورم

گر تو فردا حکم روزشمارم باشی