همچو بلبل همه از دست تو فریاد کنم

چه ضرورت که فروزنده نارم باشی؟

زین پس آن چشم ندارم که مرا خواب آید

مگر آن شب که در آغوش و کنارم باشی

تا تو، ای دسته گل، باغ و بهارم باشی

با که آرام کنم؟ یا چه قرارم باشد؟

که تو سرمایه آرام و قرارم باشی