هر جا که عاقلیست درین فصل مست شد

هر دم به گونه ای زند از نو معلقی

ترکان شهسوار برون می نهند رخ

ما را که اسب نیست برانیم بیدقی

هشیار تا به چند نشینی چو احمقی؟

خالی نشد ز جام می این هفته دست ما

تا دست می رسید به درد مروقی