هشیار تا به چند نشینی چو احمقی؟

ترکان شهسوار برون می نهند رخ

ما را که اسب نیست برانیم بیدقی

هر جا که عاقلیست درین فصل مست شد

خالی نشد ز جام می این هفته دست ما

تا دست می رسید به درد مروقی

کامی بران، که عمر سواریست تیزرو