پریشانی مکن با ما چو زلف خویشتن چندین

بزورت بوسه بستاند، اگر خود رستم زالی

چون من زلف ترا گفتم که: وقتی مالشی میده

نهادی زلف را بر گوش و گوش من همی مالی

که من خود بیتو میسوزم ز مسکینی و بد حالی

نخواهد بود تحصیلی مرا بی روز وصل تو

اگر پیشت فروخوانم تمامت علم غزالی