از پس سالی عف الله! نیک یاد آوردنی

حاصل از عشقت نمی بینم بجز غم خوردنی

پرورش مشکل توان کرد از چنین پروردنی

دوش فرمودی که خواهم کشتن آن شوریده را

سر ز شمشیرت نمی پیچم، که اندر دین من

دولت تیزست شمشیری چنان در گردنی

گر هزارم بار خون دل بریزی حاکمی