بی تو دمی نمی شود خالی و فارغ، ای صنم

گر به کف من اوفتی،کی بهلم که دم زنی؟

شاد کجا شود ز تو این دل ناتوان من؟

چون تو به روز هجر خود این همه تیر غم زنی

چهره من ز زرگری اشک من از درم زنی

بر سر و چشم خود نهی نامه دشمنان من

چون که به نام من رسی بر سر آن قلم زنی