این عود زن نگار، که همرنگ کهرباست

بر عود تربت تو چوشکر بسوختیم

از شکرت بپرس که: این آتش از کجاست؟

چون کاه میکشد به خود این چهرهای زرد

عودی که میوه دل زهرا درو بود

نشگفت اگر شکوفه او زهره سماست

صندوق تو ز روی به زر در گرفته ایم