ز مکنت تو هم امروز بهره خواهد ساخت

که: خواجه هیچ ندارد، که هیچ نفرستاد

به چوب سرو ترا تخت بند کرد اجل

به جرم آنکه شبی رفته ای چو سرو آزاد

همان کسی که ز بهر تو می کند فریاد

تو یاد کن ز خدای خود اندرین ساعت

که ساعت دگرت هیچ کس نیارد یاد