بکوش و سایه همت بر آسمان انداز

نه آن کسی، که اگر پتک بر سرت کوبند

قراضه ای بدر اندازی از دهان چو گاز

چو سایه بر سر این خاکدان چه میگذری؟

هزار بار بگفتم که: باز گرد از ظلم

و گر ملول نگردی ز من، بگویم باز

برای خود سپری راست کن ز عدل و بترس