شکال پای دلت نیست جز محبت دوست

سبک ز دل متنفر شوی، ز دیده خجل

ترا چو طره لیلی فرو کشد به قال

بهوش باش! که مجنون دگر نشد عاقل

به دست خویش مکن کار خویشتن مشکل

چو عمر در سر تحصیل این جماعت رفت

که جز ندامت و بی حاصلی نشد حاصل