کسی که مهر نورزد، تو مهر ازو بگسل

چو دوست در پی دشمن رود، تو در پی او

مکوش هرزه، که رنجی همی بری، باطل

درین مقام به از راستی نمی بینم

منت خود این همه گفتم ولیکن از پی دوست

چنان روم، که پی خواجه هندوی مقبل

حدیث عشق بسی گفتم و ندانستم