چنان روم، که پی خواجه هندوی مقبل

درین مقام به از راستی نمی بینم

کسی که مهر نورزد، تو مهر ازو بگسل

منت خود این همه گفتم ولیکن از پی دوست

حدیث عشق بسی گفتم و ندانستم

که: من میانه غرقابم و تو بر ساحل

مرا اگر دوسه روزی بهوش می بینی