داشت هر رقعه وجود تو ز کثرت رختی

حاصل آنست که در نیمه آن راه بماند

چون براق تو بدید آتش برق عظمت

گشت حیران و در آن آخر بی کاه بماند

رخت آن رقعه چو پرداخته شد شاه بماند

آتشی در شجر اخضر هستی افتاد

چون شجر سوخته شده «انی اناالله» بماند