صبح با آن نفس سرد چو دیر آگه شد

رخت آن رقعه چو پرداخته شد شاه بماند

آتشی در شجر اخضر هستی افتاد

چون شجر سوخته شده «انی اناالله» بماند

از شب وصل تو با گریه و با آه بماند

دیدنی ها همه دیدی و بگفتی به همه

هر که باور نکند قول تو در چاه بماند