در غمت زار بگریم من و از بی مهری

بر دل تنگ به خروار بگریم ز غمت

بر سر کوی تو، از شوق تو، من هر نفسی

. . .

بازخندی چو تو، من زار بگریم ز غمت

اوحدی دوش مرا گفت: بکن چاره خویش

چاره آنست که : ناچار بگریم ز غمت