مصرع دوم · شماره 2چو آتش در فتادش خویش را گفتشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1شبی پروانه ای با شمع شد جفت#2چو آتش در فتادش خویش را گفتانتخابشده3که: پیش از تجربت چون دوست گیری#4بنه گردن، که پیش دوست میری#5سخن در دوستداری آزمودست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینشبی پروانه ای با شمع شد جفت→سطر بعدیکه: پیش از تجربت چون دوست گیری←