ببر کین و مبر پیوند یاری

چو عزم بی وفایی داشتی تو

به حیلت ها به دامم در کشیدی

چو پایم بسته دیدی سر کشیدی

که می ترسم که: خود طاقت نیاری

فراقی کامشبم دل می خراشد

من اول روز دانستم که باشد