من اول روز دانستم که باشد

ببر کین و مبر پیوند یاری

که می ترسم که: خود طاقت نیاری

فراقی کامشبم دل می خراشد

دل اندر یار هر جایی که بندد؟

و گر بندد به ریش خویش خندد

بداند، هر کرا داننده نامست