مصرع دوم · شماره 2شد دوان، پیش قاضی آوردششاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1زن خود را به سنگ زد مردش#2شد دوان، پیش قاضی آوردشانتخابشده3حال خود گفت و مرد شد حاضر#4گشت قاضی میانشان ناظر#5زن چو دعوی گزار شد با شوی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینزن خود را به سنگ زد مردش→سطر بعدیحال خود گفت و مرد شد حاضر←