آن دلی کز فلک به تنگ آید

دل شب و روز بر در یاریست

دل بغیر از حضور نپذیرد

بی حضورش کنی، فرو میرد

نه عجب کش ز دیو ننگ آید

نقش بر دل مکن، که آبست او

گل ممالش، که آفتابست او