گل ممالش، که آفتابست او

آن دلی کز فلک به تنگ آید

نه عجب کش ز دیو ننگ آید

نقش بر دل مکن، که آبست او

در دلت هر چه جز اله بود

گر فرشته است غول راه بود

دل عارف محل ایمانست