در دلت هر چه جز اله بود

نه عجب کش ز دیو ننگ آید

نقش بر دل مکن، که آبست او

گل ممالش، که آفتابست او

گر فرشته است غول راه بود

دل عارف محل ایمانست

جای اسلام و قالب جانست