نه عجب کش ز دیو ننگ آید

دل بغیر از حضور نپذیرد

بی حضورش کنی، فرو میرد

آن دلی کز فلک به تنگ آید

نقش بر دل مکن، که آبست او

گل ممالش، که آفتابست او

در دلت هر چه جز اله بود