مصرع نخست · شماره 71نور چون گردد از نهایت فردشاعراوحدیاثردر توحیدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.68دیدن عقل هم به دیده اوست#69نتوان دیدنش به آلت چشم#70نیست بر دیدنش حوالت چشم#71نور چون گردد از نهایت فردانتخابشده72بکماهیش ضبط نتوان کرد#73حال آن نور و دیده اوباش#74آفتابست و دیده خفاش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 71 از «در توحید» است.سطر پیشیننیست بر دیدنش حوالت چشم→سطر بعدیبکماهیش ضبط نتوان کرد←