مصرع دوم · شماره 72بکماهیش ضبط نتوان کردشاعراوحدیاثردر توحیدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.69نتوان دیدنش به آلت چشم#70نیست بر دیدنش حوالت چشم#71نور چون گردد از نهایت فرد#72بکماهیش ضبط نتوان کردانتخابشده73حال آن نور و دیده اوباش#74آفتابست و دیده خفاش#75نی، چه گفتم؟ چه جای این سازست؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 72 از «در توحید» است.سطر پیشیننور چون گردد از نهایت فرد→سطر بعدیحال آن نور و دیده اوباش←