مصرع دوم · شماره 96کرد با خویش جمله را یکرنگشاعراوحدیاثردر توحیدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.93آتشی کش تو بر فروخته ای#94وندرو خشک و تر بسوخته ای#95چونکه از نور داشت قوت و هنگ#96کرد با خویش جمله را یکرنگانتخابشده97تا تو همرنگ آن پری نشوی#98از هلاک و فنا بری نشوی#99زر خالص چو رنگ نوری داشت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 96 از «در توحید» است.سطر پیشینچونکه از نور داشت قوت و هنگ→سطر بعدیتا تو همرنگ آن پری نشوی←