مصرع نخست · شماره 99زر خالص چو رنگ نوری داشتشاعراوحدیاثردر توحیدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.96کرد با خویش جمله را یکرنگ#97تا تو همرنگ آن پری نشوی#98از هلاک و فنا بری نشوی#99زر خالص چو رنگ نوری داشتانتخابشده100تن او از هلاک دوری داشت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 99 از «در توحید» است.سطر پیشیناز هلاک و فنا بری نشوی→سطر بعدیتن او از هلاک دوری داشت←