مصرع نخست · شماره 97تا تو همرنگ آن پری نشویشاعراوحدیاثردر توحیدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.94وندرو خشک و تر بسوخته ای#95چونکه از نور داشت قوت و هنگ#96کرد با خویش جمله را یکرنگ#97تا تو همرنگ آن پری نشویانتخابشده98از هلاک و فنا بری نشوی#99زر خالص چو رنگ نوری داشت#100تن او از هلاک دوری داشت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 97 از «در توحید» است.سطر پیشینکرد با خویش جمله را یکرنگ→سطر بعدیاز هلاک و فنا بری نشوی←